O inicio da proba desenvolveuse tal e como comentou
Vinyes ao final das mangas de adestramentos. O piloto andorrano protagonizou unha boa saída, chegou a situarse en segunda posición aínda que a partir da terceira volta non tivo inconveniente en que os que tiñan présa dende o inicio o superasen. A súa irmá
Amalia e de
Diego tamén seguiron o mesmo criterio e despois do primeiro terzo da proba estaban situados nunha excelente sexta praza e con opcións de atacar para situarse entre os cinco mellores cando o piloto madrileño iniciou o seu segundo relevo. E aquí empezou o
calvario para os de
Monlau, nunha freada o disco de freo da roda dianteira esquerda rompeu e de
Diego chegou como puido (sen freos) ao
box, despois de practicamente unha hora puideron saír á pista, pero na
25a., posición. Recuperaron ata a
10a., praza pero entón foi unn buxe o que non resistiu o esforzo... en fin as cousas complicáronse outra vez e ao final o obxectivo foi rematar a proba e, como é normal, se se podía recuperar algunha posición mellor. Este obxectivo si se conseguiu.
Unha vez rematada a proba e coas caras que delataban o cansazo acumulado de 24 horas de competición, os tres pilotos coincidían en que estaban moi satisfeitos por cruzar a liña de meta, rematar unha proba tan longa na que ademais se producen circunstancias difíciles de prever sempre é unha satisfacción, aínda que che queda a espiña cravada de que cun pouco de sorte estariamos bastante máis arriba.
Creo que a formulación era a correcto e no primeiro terzo da proba todo foi saíu ben pero... seguirémolo intentando. Eran as palabras de
Joan ao chegar ao
box unha vez rematada a carreira. De
Diego viviu en primeira persoa o momento decisivo da proba, unha vez completado o relevo seguinte mostrábase esperanzado,
foi sen dúbida un momento complicado porque non sabia o que pasara, despois todo foi ben, aínda hai tempo para recuperar posicións. Pola súa parte
Amalia, aínda que moi cansa ao final, non podía disimular a súa alegría, a
miña progresión persoal comparando co ano pasado foi moi boa. Estou particularmente satisfeita cos tempos que marquei pola noite, unha situación sempre difícil e á que que non estou habituada. O único pero, é que cun pouco de sorte... son as carreiras e hai que aceptalo.
Clasificación final das 24 horas Quadis de Barcelona.- 1. - Pazo-Puig-Balcazar-Gutierrez (Seat Leon) 638 voltas
- 2. - Clos-Soldevilla-Villamil-Perez Aicart a 1 volta
- 3. - Nogues-Monje-Saez Merino-Veiga
- ...
- 13.- Vinyes-de Diego-Vinyes a 49 voltas.
